Kyokushinkai Karate staat voor het volgende: Discipline, Doorzetten, Respect, Zelfvertrouwen en Weerbaarheid.

Karate, een inleiding

 Een van de bekendste vechtsporten is het karate ofwel "lege hand". De vroegste herkomst van karate zoals vandaag de dag bekend, is niet geheel duidelijk. Het traditionele idee, dat door de meeste autoriteiten wordt onderschreven, geeft aan dat India het land van herkomst is. Een Buddhistische priester, in het Chinees "Daruma" genaamd, maar beter bekend als Bhodidarma" wenste zijn Boddhistische secte "Zen" uit te dragen naar de Chinezen. Reizende priesters waren veelal in staat tot vechten omdat zij tijdens hun reizen vaak in gevaar kwamen door zowel wilde dieren als door mensen.

Rond 500 A.D. bereikte Bhodidarma het hof van keizer Wu bij Chein-K'ang alwaar hij vriendelijk werd opgenomen. Uiteindelijk heeft hij het hof verlaten en is naar het noorden getrokken, naar de provincie Henan waar hij in afzondering is gegaan in de Shaolin tempel (Shorin genaamd in het Japans) om Zen te onderwijzen. Om de mediterende monniken meer energie te geven zodat ze niet in slaap zouden vallen leerde hij ze het ekikinyo, een serie van oefeningen gecombineerd met krijgskunst ter bevordering van het fysieke gestel. Het ekikinyo (beter bekend als Shorin Kempo) zou de basis worden van veel vechtkunsten ontstaan in China. Belangrijke ontwikkelingen in Shorin Kempo zijn door de jaren heen door verschillende priesters toegevoegd. Eén priester, Chiao Yuan bijvoorbeeld, coördineerde al zijn technieken nadat hij de vechtmethode van vijf beesten had bestudeerd: de tijger, het luipaard, de slang, de kraanvogel en de mythische draak.

Onstaan van de Kyokushinkai Karates

De oprichter van het Kyokushin karate – Sosai Masutatsu Oyama werd geboren op 27 juli 1923 in een klein dorpje in Zuid Korea. Op 9 jarige leeftijd kwam hij in aanraking met martial arts: het zuid Chineese Kempo (“Eighteen Hands”). In 1938 ging hij naar Japan om pilot in het leger te worden (wat helaas niet lukte). In Japan ging hij verder met judo en boksen en kwam tevens terecht bij de dojo van Gichin Funakoshi, waar hij het Okinawa karate oppakte.

In 1946 begon Mas Oyama met zijn training van lichaam en geest (op aanraden van Meester So) op Mount Kiyosumi in de Chiba Prefectuur. Hij deed dit samen met een student genaamd Yashiro. Vriend Kayama bracht hun eens in de maand eten en drinken. Onder extreme omstandigheden volbracht Oyama zijn trainingen. Yashiro hield dit echter niet vol en vertrok na ongeveer 6 maanden. Na 14 maanden kwam deze retraite tot een eind omdat Kayama wegens onvoorziene omstandigheden geen voedsel meer kon brengen. Oorspronkelijk was het plan om 3 jaar op de berg te blijven.

In 1950 begonnen zijn bekende gevechten met stieren. Dit om aan de ene kant zijn eigen kracht te testen en aan de andere kant om aan te geven wat de kracht van zijn karatestijl was. Hij vocht in totaal met 52 stieren, waarvan hij er 3 in een keer doodde en van de andere 49 stieren sloeg hij de hoorns af. In 1953 opende Mas Oyama zijn eerste dojo in Mejiro, Tokio. Veel studenten waren van een andere stijl, waardoor Oyama met allerlei verschillende stijlkenmerken zijn eigen stijl kon ontwikkelen. Van alle stijlen nam hij – volgens hem – de beste technieken en combineerde deze tot de fundamenten van de uiteindelijke Kyokushin karatestijl.

Wat betekend Kyokushinkai?

Het Kyokushinkai Karate staat voor : Discipline, Doorzetten, Respect, Zelfvertrouwen en Weer- baarheid.

Kyoku betekent het uiterste.
Dit betekent dat je het maximale uit elke situatie wil halen door door te zetten en je geheel te geven om zo tot het uiterste te gaan voor dat wat je wilt bereiken.

Shin betekent de waarheid.
Dit betekent dat je alleen met een ijzeren discipline en juiste mentaliteit dit kan bereiken. Je zal zonder marchanderen de realiteit tegemoet moeten treden, en wanneer je dit kunt opbrengen,, sterkt dit je in je zelfvertrouwen.

Kai betekent samenwerken.
Dit staat voor het samenwerken met elkaar in de juiste verhouding en altijd met het nodige respect voor ieders standpunt. Respect is een essentieel punt in de relatie tot elk mens.

Het symbool voor Kyokushinkai is de Kanku. Dit symbool geeft de oneindigheid aan. Het is met de handen omvatten van de hemel. De uiterste punten worden door de vingers en duimen weergegeven met links en rechts de bredere gedeelten (polsen) die de kracht voorstellen.
Het midden is de doorkijk in oneindigheid. Dit alles omgeven door een cirkel die nooit eindigende aktie aangeeft.

Kyokushin in Nederland

Budo-loopbaan
Jon Bluming was een leerling van de pionier van het judo, de tandarts dr. G. F. M. Schutte ("opa Schutte") uit Haarlem. Hij trainde in 1950 aan het Koreaanse Judo College (KYC) in Seoel onder leiding van Choi In-Do en wijdde zich aan de traditionele Koreaanse vechtsport Taegkyeon. Jon nam actief deel aan de aan de Koreaanse oorlog als lid van de VN-strijdmacht en werd enkele malen gewond. Na die oorlog vervolgde hij zijn judo-training in Tokyo op aanbeveling van de gerenommeerde budo-historicus Donn F. Draeger. In 1958 werd hij toegelaten tot de beroemde Kenshusei, een speciale klas voor de 25 beste leden van het judo-instituut de Kodokan, dat in die tijd onder leiding stond van Kyuzo Mifune. In 1960 eindigde hij op de 3e plaats, achter de latere olympische kampioenen Akio Kaminaga en Isao Inokuna, bij de nationale olympische selectiewedstrijden, waarna hij een intensieve budo-studie begon: nihon-den kobudo onder Ichitaro Kuroda en Takaji Shimizu alsook Kyokushinkai karate onder Masutatsu Oyama, van wie hij meesterleerling werd.

Jon Bluming was in 1964 in belangrijke mate betrokken bij de oprichting van de International Karate Organization (IKO). Hij was de eerste buitenlander die les gaf in karate in het land van herkomst en bracht het Kyokushinkai karate in Europa (1961). Op 15 januari 1965 verleende Mas Oyama als erkenning voor zijn verdiensten Jon Bluming de 6e dan Kyokushin karate als eerste niet-Japanse karateka. Op 4 september 1994 werd hij voor zijn inzet voor het internationale karate geëerd met de 10e dan, verleend door de vijf grootste Japanse karate-organisaties. Hij was nationale karatetainer in Nederland en in België en richtte in 1962 de Nederlandse Karate Associatie (NKA) op, in 1968 de Europeese Karate Organisatie (EKO) en in 1996 na het uittreden uit de IKO de International Budo Kaikan (IBK).

De Nederlandse Karate Associatie (NKA)
De Nederlandse Karate Associatie is opgericht door Jon Bluming, die in 1961 het Mas Oyama's Kyokushin karate vanuit Japan naar Nederland bracht. Officieel is de N.K.A. in januari 1962 gestart en is op 28 juli 1965 koninklijk goedgekeurd. In 1970 ontstond de eerste breuk door een machtstrijd tussen Bluming en Loek Hollander. Mas Oyama koos toen voor Loek Hollander, die beter was met zaken doen. Jon Bluming had een uitgesproken mening over full contact karate en had ook nog vele andere bezigheden in deze dagen. Na ongeveer 20 jaar begon de Kyokushinkai over de hele wereld uit elkaar te vallen, en een tweede breuk binnen de N.K.A. was onoverkomelijk. Weer waren commerciële en persoonlijke belangen teveel met elkaar verweven zodat de leraren en zwartebanders van de N.K.A. besloten zonder Loek Hollander in de organisatie door te gaan. Loek Hollander echter was de enige die contact had met Mas Oyama, en alleen via hem kon men dus aangesloten zijn bij Kyokushinkai in Japan. Ongeveer de helft van de N.K.A. leden verlieten de N.K.A. en sloten zich aan bij Loek Hollander die een nieuwe organisatie oprichtte. Het overgebleven deel van de N.K.A. sloot zich aan bij Shigeru Oyama en zijn World Oyama organisatie in New York. Toen het Holland Oyama karate draaide ontstond er tussen de N.K.A. en Shigeru Oyama weer onenigheid over zakelijke belangen en karate op zich. Deze onenigheid bereikte een hoogtepunt op het zomerkamp in 1994. Toen besloot de N.K.A. unaniem om vanaf 1995 als zelfstandige fullcontact-organisatie verder te gaan. Echter, in 1995 ontmoetten shihan Henny Ruberg en sensei Siewert van der Zweep hanshi Steve Arneil, die al heel lang als leraar bekend staat en heel veel voor Kyokushin karate doet en heeft gedaan en die via zijn International Federation of Karate ook internationale contacten heeft. In 1996 besloot de N.K.A. om zich aan te sluiten bij de I.F.K. met hanshi Steve Arneil als grootmeester. Na 25 jaar aansluiting bij Mas Oyama's Kyokushin Karate en 7 jaar World Oyama Karate, is de N.K.A weer terug bij een Kyokushin Karate Organisatie en hoopt hier lang te blijven

Wat is Kyokushinkai Karate?
Kyokushinkai karate. Deze vorm wordt dan ook : The strongest Karate in the World genoemd. Het systeem kent naast, stoten, slagen, trappen, en weringen ook worpen en klemmen.
Tijdens de praktijkgerichte trainingen word je al met de neus op de feiten gedrukt. De beginnende leerling wordt eerst de basis aangeleerd. In Japan zijn daar uitstekende methoden voor ontwikkeld die wij nu ook gebruiken. In deze vorm leert een student wat doorzetten echt wil zeggen. Pijn betekent niet opgeven, maar is een kans om te kunnen doorgroeien naar wilskracht en volharding. Vastberadenheid, doorzettingsvermogen en dicipline zijn het hart van het Kyokushin(kai) karate.
Daarnaast zijn de kihon (basistechnieken) en kata’s ( schijngevechten) ook heel erg belangrijk in de kyokushinkai karate.